Ellebogen

16 april 2008 – 11:24

Daarnet liep ik naar de metro. ’s Ochtends is er altijd veel meer volk in tegenrichting omdat in mijn buurt veel kantoren zijn en weinig woningen. Daarom is het vaak tegen een menigte dat je moet oplopen.

Vandaag liep voor mij een gepensioneerde. Hij droeg een regenjak en een oude jeans. De panden van het regenjasje had hij als een hemd in zijn jeans gestopt. Zijn jeans had hij opgetrokken tot hoog boven zijn bekken, zodat je beide helften van zijn kont op en neer zag wippen terwijl hij snelwandelde door de ochtendlijke massa pendelaars.

Hij hield zijn beide ellebogen wijd uitgespreid, om de weg voor zichzelf vrij te maken en ondertussen iedereen die in zijn weg liep een lelijke elleboogstoot te geven.

Dat viel me op bij deze oude man. De verhulde aggressie. Het leek wel of hij al zijn woede tegenover de wereld, zijn verbitterdheid stak in die elleboogstoten, omdat hij tot meer kwaad niet in staat was.

Ik zag hem in gedachten beschaamd en serviel mompelen in andere situaties, waar hij zijn rechten echt moest verdedigen. De voorbijgangers leken dit te begrijpen, want niemand gaf hem een stoot terug of uitte zijn ongenoegen. Ze lieten hem gewoon zijn weg gaan.

Door Klaus Gena | Gepost in Moskoupraat | Reacties (3)

Babi’s fotopagina

4 april 2008 – 13:53

Babi badalov

Voor wie mijn verhaaltje van een paar dagen geleden best te pruimen vond, hier kan je naar de Flickr fotopagina van Babi surfen.

Door Klaus Gena | Gepost in Foto | Eén reactie

Koersk

3 april 2008 – 18:11

Op populair verzoek nog een verhaaltje uit de oude doos. Ditmaal zijn het jaar 1998 en ‘mijn eerste werkervaring’ aan de beurt.

Het werk in Sint-Niklaas stond me niet aan. De godganse dag zat ik alleen in een luxueus kantoor, omringd door zoemende computers. Eén ervan hield dag en nacht de schommelingen bij van de sojaprijzen op de beurs van Chicago. Met de andere speurde ik het internet af op zoek naar gratis pornosites en op de derde typte ik faxjes naar wijnstokers en eierboeren.

Mijn kantoor bevond zich in een appartement met drie slaapkamers op de vijfde verdieping van een gebouw uit de jaren zestig. Een deel van de vensters keken uit op het Openbaar Zwembad en er was een terrasje waar ik joints rookte. En een open haard. Ik heb nooit geprobeerd of hij werkte. Op de schoorsteen stond een houten replica van een driemaster. Mijn baas had die gekocht in de tax free shop van Tenerife, waar hij ook een kantoor had, net zoals in Madrid, want hij wilde Spaanse wijnen naar Rusland exporteren. Hij blufte dat hij tijdens zijn vorige bezoek aan Spanje meer dan honderd verschillende soorten wijn had geproefd. De parketvloer was bekleed met een zacht, cremekleurig wollen tapijt dat ik tesamen met hem had uitgekozen in Carpetland. Hij wilde dat ze het dezelfde dag nog kwamen leggen, maar dat was onmogelijk, want het was reeds laat op de avond en de bestelling kon onmogelijk nog verwerkt worden.

Lees verder »

Door Klaus Gena | Gepost in Moskoupraat, Intiem | Reacties (2)

Babi Badalov

2 april 2008 – 20:11

babi badalov on book cover

De foto hierboven is getrokken door Geert Goiris en verschijnt op de cover van het boek “The Unwanted Self - Contemporary Photography from the Low Countries”. De foto is genomen in Tasjkent, en op de foto staat mijn vriend Babi Badalov.

Ter gelegenheid van deze gebeurtenis volgt nu een verhaaltje over mijn eerste bezoek aan Rusland in 1995, wanneer ik Babi heb leren kennen.

21 jaar in Sint-Petersburg

In 1995 vierde ik mijn eenentwintigste verjaardag in Sint-Petersburg, waar ik voor een maand op vakantie was.

Ik woonde in een appartement op de Vitebskaja oelitsa, vlakbij het Repinplein. De Poolse drukker Janosz, die ik had ontmoet op het vliegtuig, had me in contact gebracht met de eigenares ervan, een kleuterleidster. Met haar zevenjarige dochtertje was ze twee dagen na mijn aankomst op vakantie vertrokken naar Sebastopol, de thuishaven van de Zwarte Zeevloot. Ze had ros haar, een lange neus, droeg een bril met grote ronde glazen en een geel ensemble met witte kanten boordjes.

Het appartement was maar een donkere bedoening, want het bevond zich op de gelijkvloerse verdieping en er was geen directe lichtinval. Van ’s morgens tot ’s avonds lag het in de schaduw van de aangrenzende gebouwen. Ik werd er depressief van en sliep hele dagen, tot mijn rug er pijn van deed. Ik verveelde me.

’s Ochtends roosterde ik zwart roggebrood, borodinskij chleb, bestrooid met suiker. Op de televisie keek ik naar het nieuws, maar verstond er niets van. Tanks passeerden over het scherm. Dat was de eerste Tsjetsjeense campagne.

Lees verder »

Door Klaus Gena | Gepost in Moskoupraat, Intiem | Reacties (5)

Romantische wandeling

28 maart 2008 – 9:31

Het was drie jaar geleden dat ik met mijn vrouw op zondag een wandeling had gemaakt. We hadden wel vaker zondagen zonder de kinderen doorgebracht, maar die waren steeds volledig toegewijd aan het scannen van de rijen met voeding, schoonmaakproducten en kleding in één van die gigantische supermarkten die de laatste jaren gebouwd zijn aan de rand van Moskou.

Maar nu wilden we er eens uit. Met zijn tweetjes de straat op, wandelen door de straten van Moskou en bijpraten, want veel tijd om te praten hebben we ook al niet. We hadden ons voorgenomen een kijkje te nemen op de Vinzavod, een plek die het laatste jaar in de mode is geraakt. Het is een oude vodkafabriek die een tijd leeg heeft gestaan en waar nu allerlei kunstgalerijen zijn geopend die een trekpleister zijn geworden voor het hippe publiek van Moskou. Daar wilden we natuurlijk deel van uit maken en mijn vrouw en ik trokken er op uit.

Lees verder »

Door Klaus Gena | Gepost in Moskoupraat | Reacties (7)

Rotdag

12 maart 2008 – 9:17

Vanmorgen, toen ik onder de douche stond, zei ik tegen mijn zoon die zijn haar kamde: “Weer een rotdag.”

“Ja, weer een rotdag”, zei mijn zoon.

“Heb ik slecht geslapen vannacht,” zei ik, “alleen maar nachtmerries.”

“Ik slaap de laatste vier jaar zonder te dromen”, zei mijn zoon.

“Ik ben wakker geworden om zes uur,” antwoordde ik, “toen de conciërge sneeuw begon te ruimen en met zijn schep het asfalt te schrapen, en daarna ben ik terug in slaap gevallen. Ik heb vaak dromen wanneer ik opnieuw in slaap val.”

Mijn zoon zweeg. Ik zag hem niet, want ik stond achter het douchegordijn mijn nagels te knippen.

“Ik droomde dat ik aan het skiën was.”

“In de bergen?”

“Neen, op straat. En ik woonde in een huis tot aan het plafond gevuld met water en vissen en ik ging daar gewoon naar binnen. In de stad werden allerlei moorden gepleegd.”

“Dat je aan het skiën was, dat wil zeggen dat je leven nu een sneller tempo neemt. Dat je vroeger kroop en dat je nu aan het glijden bent. Die moorden, dat wil zeggen dat je komaf maakt met problemen die al een lange tijd aanslepen, dat je schone kuis doet. En tenslotte, dat van die vissen en dat water wil zeggen dat je nieuwe begaafdheden opdoet, zoals het ademen onder water.”

“Zo had ik het nog niet bekeken,” antwoordde ik hem dankbaar.

Door Klaus Gena | Gepost in Intiem | Reacties (6)

Sneeuw in Moskou

4 maart 2008 – 21:27

Sneeuw in Moskou

Eén van mijn kwaliteiten: ik slaag er steeds in om de negatieve kanten te halen uit al wat mooi is.

Het sneeuwt in Moskou, maar het is zwarte sneeuw.

Door Klaus Gena | Gepost in Foto | Eén reactie

Landschap

27 februari 2008 – 18:10

Ben me aan het voorbereiden op een mogelijke verhuis naar Belgie, in de afzienbare toekomst. Naast allerlei praktische hindernissen is de psychologische voorbereiding de ernstigste.

Elke dag kijk ik naar een foto van een natte kasseiweg, aan weerskanten afgebakend door populieren, uitkijkend op een weide en met een rode bakstenen zwijnenstal in de verte. De hemel is grijs.

Het is voor mij een hele moeite om niet in tranen uit te barsten bij dit Vlaamse vergezicht. Toen ik gisteren naar de foto keek heb ik er een hele dag slecht van gelopen. Ik toonde de foto aan onze boekhouder en vroeg: ‘Wordt jij niet depressief van die foto?’

Hij bleek immuun voor populieren en natte kasseien.

Door Klaus Gena | Gepost in Intiem | Reacties (4)

Commentaar

14 januari 2008 – 9:10

De laatste tijd was het zo goed als onmogelijk om hier commentaar achter te laten. Nu zou dat probleem opgelost moeten zijn.

Hoop ik.

Door Klaus Gena | Gepost in Varia | Reacties (6)

Nieuwjaarsvoornemen

9 januari 2008 – 10:07

Naar traditie maak ik elk jaar onhaalbare voornemens.

Dit jaar neem ik me voor even snel te leren sms-en als mijn zoon.

Door Klaus Gena | Gepost in Intiem | Reacties (5)

Lifestream

28 december 2007 – 18:15

Ik heb een poging ondernomen om de fragmenten van mijn virtuele identiteit bij elkaar te rapen. Tegenwoordig is dat modieus op het internet. Een lifestream heet dat.

Wanneer ik al mijn rss-feeds op een rijtje zet kom ik aan een tiental stuks. Twee voor mijn blog (posts en reacties), 1 voor mijn delicious bookmarks/favorites, 1 voor de items die ik share in mijn Google Reader, twee voor Flickr (foto’s en commentaar), idem dito voor Twitter, en 1 voor Last.fm en Facebook (ben ik nog niet helemaal mee vertrokken). Waarschijnlijk ben ik er nog een paar vergeten.

Na een beetje rondsurfen ben ik tot de conclusie gekomen dat de ideale manier voor het in elkaar flansen van een lifestream Simplepie is, een php-script met enkele zeer eenvoudige functies, uitgebreide documentatie en kant en klaar voorbeelden.

Er bestaan ook plugins voor Wordpress, maar die heb ik links laten liggen voor mijn lifestream.

Ik heb voor het volgende gekozen: een gesorteerde multifeed.

Ik heb bijna niks aan deze scripts moeten veranderen om mijn lifestream te doen werken. Hier is hij: klausgena.com.

Wat ik nog moet doen: een nieuwe, verenigde feed maken voor mijn lifestream: je weet nooit of iemand er zich op wil abonneren ( ook dat is niet moeilijk).

Door Klaus Gena | Gepost in Gebruiksaanwijzingen | Geen reacties

links for 2007-12-18

18 december 2007 – 20:18
Door Klaus Gena | Gepost in Links | Geen reacties

links for 2007-12-12

12 december 2007 – 20:18
Door Klaus Gena | Gepost in Links | Geen reacties

Vogelgriep

11 december 2007 – 14:10

Een meisje zat in de sjoarmazaak te praten met de jongen die de sjoarma’s maakt. Het was rustig in de zaak en ik was de enige klant. Het gesprek tussen de twee ging over een nieuwe nachtclub die het meisje had bezocht.
‘Met striptease?’ vroeg de jongen.
‘Ja’, antwoordde het meisje.
‘Met een zaal voor mannen en een zaal voor vrouwen?’ vroeg de jongen.
‘Ja’, zei het meisje.
In Moskou is het striptease-element een verplicht attribuut voor elke bar die zichzelf respecteert, meende ik uit het gesprek te begrijpen.
‘Was jij niet ziek?’ vroeg de jongen.
‘Ja, maar ik ben al genezen’, zei het meisje.
‘Wat had je? Koorts?’
‘Ja. Vogelgriep.’
‘Vogelgriep van onze sjoarma’, zei de jongen. Ik had net mijn sjoarma op en moest lachen. Ik keek naar de jongen, die me een knipoog gaf.
‘Onze vogelgriep geneest snel,’ zei hij.

Door Klaus Gena | Gepost in Moskoupraat | Reacties (2)

Een beetje reclame

4 december 2007 – 19:36

Een videoclip voor echte Lada-lovers! Al 400.000 keer bekeken!

Tijdschrift Selskaja ZjiznGemaakt door de uitgever van het tijdschrift ‘Selskaja Zjizn’. In het laatste nummer van dit tijdschrift staat de Russische vertaling van mijn verhaaltje Stofzuigers, dat ondertussen ook is verschenen in tijdschrift Lava, ditmaal in het Nederlands en op de site van radioprogramma Duizend woorden zou het binnenkort ook moeten verschijnen.
Voor echte russofielen heb ik nog een extra exemplaar liggen van dit uitstekende Russische tijdschrift, dat ik zo vrij ben u op te sturen voor de luttele som van 10 euri. Geïnteresseerden verwijs ik naar de commentaarbak. En voor wie geen tien euro heeft maar toch mijn verhaal wil lezen in het Russisch, hier is bladzijde 1 en hier bladzijde 2.

Door Klaus Gena | Gepost in Varia | Geen reacties